گولییِلمو مارکونی (به ایتالیایی: Guglielmo Marconi) تلفظ ایتالیایی: [ɡuʎˈʎɛlmo marˈko:ni]∗ (زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۸۷۴ – درگذشتهٔ ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۳۷) مهندس برق ایتالیایی و دریافتکنندهٔ جایزهٔ نوبل بود که در گسترش سیستم بیسیم تلگرافی یا همان رادیو تأثیر بسیاری داشت. مارکونی رئیس فرهنگستان ایتالیا[۱] و عضو شورای عالی فاشیستی ایتالیا بود موسیقی و به صورت کلی محتوای شنیداری، از مواردی است که از دیرباز بشر را به خود جلب نموده است. داستانهای شنیدنی از قصهگویانی همچون «شهرزاد قصهگو» و نقالان دربار پادشاهی، از نمونههای قدیمی این موضوع است. علاقه ذاتی بشر به صدا که در قالبهای گوناگون، اعم از قصهخوانیهای دستهجمعی، انواع سرودهها و تصنیفهای خوشآواز و ... نمایان شده، دانشمندان و محققین را به سمتوسوی چگونگی انتقال صدا رهنمون ساخت؛ اینگونه بود که فناوری ارتباطات رادیویی، بهعنوان یکی از مهمترین پیشرفتهای فناورانه قرن بیستم، به نسل بشر معرفی گردید.